biz kızların yine en büyük sorunsalı,hayatımıza almak istediğimiz erkekleri hayatımızın merkezine koymamız! bu yöntemden kazançlı çıkan %2 lik dilimde olma ihtimalimizin düşüklüğündendir sanırm kendimizi bok çukurunda bulmamız.
durup durup küfrederken buluyorum kendimi...hiç başkasının yanında küfretmişliğim yoktur ama bu ara yalnız kaldıgım her dk üzgünüm sevdiğim, kulaklarını çınlatıyorum.
herşeyin çokkk güzel başladığı bi hikayeydi bu. 'aha!' dedim tam istediğim adam bu! aynı olan o kadar çok şeyimiz var ki zannedersin benim erkek versiyonum (oy ölürüm ben ona yaa:( -hop! kendine gel,başa sarma!)
bütün bu aynılıklar bizi aynı noktalara,aynı eğlencelere, aynı sohbetlere dogru götürüyordu yavaş yavaş..bu çok güzeldi,hatta tam da istediğim.
ay nasıl kaptırdım kendimi...gece gündüz onu düşünüyorum..ne yaptıgını tahmin etmeye calısıyorum,yemek yiyorum onun oldugunu hayal ediyorum,müzik dinliyorum onu hayal ediyorum,gezmeye gidiyorum o da olsa şimdi surdan cıksa diyorum,iş yaratıyorum konusuyoruz,kafamda evcilik oynuyorum yani. hayatımda facebook sohbeti açmış bi insan değilken şimdi ç.dışı olamıyorum. onun orda oldugunu görüyorum"heh oh tmm " falan diyorum. saçmalıyorum.
ama onunla sürekli sohbet ediyoruz napiiim :) -ayy gittim ben yine:(
böyle böyle giderken bi gün baş başa dışarı çıkalım dedi... ben o arada yıldırım çarptı sandım,akışkan bişey olsam klavyeden aşagı dogru sızıcam yani. cümleyi gördüğümün 3.saniyesinde "ne giycem yeaaa" sorunsalım başladı. -ne kombinlesem? hangi ayakkabı daha iyi olur? ay o olmaz ki yaa,hemen bişeyler almam lazım. sabahtan bakmaya başlarım-
sonra daha konusmanın neticelenmediğini düşünüp çocuga dönüyorum :)
o gün tam zamanını konusmadan böyle bişeye karar verdik ama bende ne planlarr..ne planlar..
detay detay anlatıcam kızlar, görün bakın bu noktaya gelirken tek suçlu ben miyim:(
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder